{"id":9211,"date":"2019-12-18T18:17:42","date_gmt":"2019-12-18T18:17:42","guid":{"rendered":"https:\/\/cocukyazarlarkutuphanesi.com\/wps\/?p=9211"},"modified":"2019-12-18T18:29:23","modified_gmt":"2019-12-18T18:29:23","slug":"alis-harikalar-diyarinda-1-bolum","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cocukyazarlarkutuphanesi.com\/wps\/alis-harikalar-diyarinda-1-bolum\/","title":{"rendered":"Alis Harikalar Diyar\u0131nda (1.B\u00f6l\u00fcm)"},"content":{"rendered":"\n

TAV\u015eAN DEL\u0130\u011e\u0130NDEN A\u015eA\u011eI<\/strong><\/h4>\n

Ablas\u0131n\u0131n yan\u0131nda s\u0131rada otura otura art\u0131k Alice’in can\u0131 s\u0131k\u0131lmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131, yapacak bir \u015fey bulam\u0131yordu. Bir iki kez ablas\u0131n\u0131n okudu\u011fu kitaba g\u00f6z att\u0131, ama onda da ne resim vard\u0131, ne konu\u015fma. Alice kendi kendine, ”Resimsiz, konu\u015fmas\u0131z kitap da ne i\u015fe yarar ki?” diye \u015fa\u015ft\u0131.<\/p>\n

Bunun \u00fczerine d\u00fc\u015f\u00fcnmeye ba\u015flad\u0131 (pek de d\u00fc\u015f\u00fcnemiyordu ya, hava \u00e7ok s\u0131cakt\u0131, onun da uykusu gelmi\u015f, serseme d\u00f6nm\u00fc\u015ft\u00fc), acaba papatyalardan bir \u00e7elenk \u00f6rmek, papatya toplamak yoruldu\u011funa de\u011fer mi diye akl\u0131ndan ge\u00e7iriyordu. Tam o s\u0131rada birden pembe g\u00f6zl\u00fc bir Beyaz Tav\u015fan ko\u015farak yan\u0131ndan ge\u00e7ti.<\/p>\n

Bunda \u00f6yle \u015fa\u015f\u0131lacak bir \u015fey yoktu, Alice Tav\u015fan’\u0131n ”Ay! ay! Ge\u00e7 kalaca\u011f\u0131m!” diye

s\u00f6ylendi\u011fini duydu\u011fu zaman da pek \u00f6yle \u015fa\u015f\u0131rmad\u0131. Sonra d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcnce ”Buna \u015fa\u015fmal\u0131yd\u0131m” dedi, fakat o s\u0131rada do\u011fal kar\u015f\u0131lam\u0131\u015ft\u0131. Ama Tav\u015fan yele\u011finin cebinden bir saat \u00e7\u0131kar\u0131p bakarak ivedi ivedi gitmeye ba\u015flay\u0131nca Alice f\u0131rlay\u0131p aya\u011fa kalkt\u0131: \u00c7\u00fcnk\u00fc birdenbire ayr\u0131m\u0131na varm\u0131\u015ft\u0131: O zamana kadar ne yelekli bir tav\u015fan g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fc, ne de yelek cebinden saat \u00e7\u0131karan tav\u015fan! Merak\u0131ndan tarlada Tav\u015fan’\u0131n arkas\u0131ndan ko\u015fmaya ba\u015flad\u0131, neyse tam zaman\u0131nda yeti\u015fti de onun bir \u00e7it alt\u0131ndaki koca bir tav\u015fan deli\u011fine girdi\u011fini g\u00f6rd\u00fc. Alice kendini deli\u011fe att\u0131: Buradan bir daha nas\u0131l \u00e7\u0131kabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnmek usuna bile gelmemi\u015fti. Tav\u015fan deli\u011fi \u00f6nce bir t\u00fcnel gibi d\u00fcz gidiyor, sonra birdenbire dikle\u015fiyordu. Alice bir an bile d\u00fc\u015f\u00fcnmeye vakit bulamadan kendini d\u00fc\u015f\u00fcyor buldu. Ya kuyu \u00e7ok derindi, yahut Alice \u00e7ok yava\u015f yuvarlan\u0131yordu:<\/p>\n

\u00c7\u00fcnk\u00fc d\u00fc\u015ferken \u00e7evresine bak\u0131nacak, arkas\u0131ndan neler gelecek bakal\u0131m, diye d\u00fc\u015f\u00fcnecek vakit buldu. Alice \u00f6nce nereye gitti\u011fini g\u00f6rmek i\u00e7in a\u015fa\u011f\u0131 bakmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131 ama \u00e7evre o kadar karanl\u0131kt\u0131 ki hi\u00e7bir \u015fey se\u00e7emedi: Sonra kuyunun yanlar\u0131na bakmaya ba\u015flad\u0131,

duvarlar\u0131n kitap raflar\u0131 ve dolaplarla kaplanm\u0131\u015f oldu\u011funu g\u00f6rd\u00fc. \u015eurada burada da tahta \u00e7ivilere as\u0131lm\u0131\u015f haritalar, resimler vard\u0131. Raflardan birinin \u00f6n\u00fcnden ge\u00e7erken bir kavanoz ald\u0131: Kavanozun \u00fcst\u00fcne ”Portakal Re\u00e7eli” yaz\u0131l\u0131 bir etiket yap\u0131\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131, ama kavanozun i\u00e7i bo\u015f \u00e7\u0131k\u0131nca Alice’in \u00e7ok can\u0131 s\u0131k\u0131ld\u0131. Kavanozu a\u015fa\u011f\u0131 atacakt\u0131, sonra birinin kafas\u0131na gelip \u00f6ld\u00fcr\u00fcverir diye korktu, ne yap\u0131p yap\u0131p d\u00fc\u015ferken \u00f6n\u00fcnden ge\u00e7ti\u011fi raflardan birine koyuverdi.<\/p>\n

Kendi kendine ”Eh” diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc, ”b\u00f6yle bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015ften sonra bir daha merdivenlerden a\u015fa\u011f\u0131 yuvarlansam da ald\u0131rmam! Evde herkes de bana: Aman ne g\u00f6z\u00fcpek! der. A, evin tepesinden bile d\u00fc\u015fsem ald\u0131rmam!” (Belki de do\u011fruydu bu.)<\/p>\n

D\u00fc\u015f babam d\u00fc\u015f. Bu d\u00fc\u015fmenin bir sonu gelmeyecek miydi acaba? ”\u015eimdiye kadar ka\u00e7 mil d\u00fc\u015fm\u00fc\u015f olabilirim?” diye s\u00f6ylendi, ”d\u00fcnyan\u0131n ortas\u0131na yakla\u015f\u0131yor olmal\u0131y\u0131m. Dur bakay\u0131m, galiba d\u00f6rt bin mil eder…” (\u00c7\u00fcnk\u00fc, sizin anlayaca\u011f\u0131n\u0131z, Alice s\u0131n\u0131fta bu t\u00fcrden bir\u00e7ok \u015fey \u00f6\u011frenmi\u015fti: Bilgisini g\u00f6stermek i\u00e7in bu f\u0131rsat pek de iyi bir f\u0131rsat say\u0131lmazd\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc bir dinleyen yoktu; ama yine de yinelemesi

yarars\u0131z de\u011fildi.) ”Evet, uzakl\u0131k bu kadar olacak… Ama acaba hangi enlem, hangi boylam derecesine geldim?” (Alice’in ne enlem, ne de boylam konusunda bilgisi vard\u0131, ama bu s\u00f6zc\u00fckler kula\u011fa ho\u015f geliyordu, g\u00f6steri\u015fliydi.) Biraz sonra yine kendi kendine konu\u015fmaya ba\u015flad\u0131.<\/p>\n

”Acaba d\u00fcnyan\u0131n bir yan\u0131ndan \u00f6b\u00fcr yan\u0131na kadar d\u00fc\u015fecek miyim? Kendimi ba\u015f a\u015fa\u011f\u0131 y\u00fcr\u00fcyen insanlar aras\u0131nda buluvermek \u00e7ok ho\u015f olacak do\u011frusu! Antrepoydu galiba!” (Bu kez onu dinleyen bulunmad\u0131\u011f\u0131na sevindi, \u00e7\u00fcnk\u00fc s\u00f6zc\u00fck kendisine bile do\u011fru g\u00f6r\u00fcnmemi\u015fti.) ”Ama do\u011fal olarak, onlara \u00fclkenin ad\u0131n\u0131 sormak gerekecek. Kuzum efendim, buras\u0131 Yeni Zelanda m\u0131, yoksa Avustralya m\u0131?”. Bu s\u00f6zleri s\u00f6ylerken selam da vermeye kalk\u0131\u015ft\u0131, havada yuvarlan\u0131rken \u00fcstelik bir de selam vermek! (D\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcn bir kez, siz olsayd\u0131n\u0131z bu i\u015fi becerebilir miydiniz?) ”Kimbilir beni ne bilgisiz bir k\u0131z san\u0131rlar! Hay\u0131r, hay\u0131r sormak olmaz: Belki bir yerde yaz\u0131l\u0131 g\u00f6r\u00fcr de okurum.”<\/p>\n

D\u00fc\u015f babam d\u00fc\u015f. Yapacak ba\u015fka bir i\u015f bulamad\u0131\u011f\u0131ndan Alice yine konu\u015fmaya ba\u015flad\u0131

”Ah! Dinah bu gece beni \u00e7ok arar.” (Dinah, kedisinin ad\u0131yd\u0131) ”Umar\u0131m, \u00e7ay vakti bir tabak s\u00fct\u00fcn\u00fc vermeyi unutmazlar. Dinahc\u0131\u011f\u0131m ke\u015fke burada benimle birlikte olsayd\u0131n! Havada ne yaz\u0131k ki fare mare yok, ama, istersen yarasa tutabilirdin. O da fareye pek benziyor zaten. Ama kediler yarasa yer mi acaba?” (S\u00f6z\u00fcn buras\u0131nda Alice uyuklamaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131, ama gene de kendi kendine, d\u00fc\u015fte gibi s\u00f6ylenip duruyordu.) ”Kediler yarasa yer mi? Kediler yarasa yer mi?” Ara s\u0131ra da ”Yarasa kedi yer mi?” diyordu. Ho\u015f, zaten ikisine de yan\u0131t veremedikten sonra, hangi bi\u00e7imde sorarsa sorsun, ne zarar\u0131 vard\u0131? Uyuklamaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 duyumsad\u0131, hatta d\u00fc\u015f de g\u00f6r\u00fcyordu, d\u00fc\u015f\u00fcnde Dinah ile el ele y\u00fcr\u00fcyor, ona ciddi ciddi, ”Dinah, \u015funun do\u011frusunu s\u00f6yle: Sen hi\u00e7 yarasa yedin mi?” diye soruyordu. Ans\u0131z\u0131n bir g\u00fcr\u00fclt\u00fc oldu: G\u00fcm! Pat! Alice bir kuru yaprak y\u0131\u011f\u0131n\u0131n\u0131n \u00fczerinde oturup duruyordu, o uzun d\u00fc\u015f\u00fc\u015f art\u0131k bitmi\u015fti.<\/p>\n

Alice’in bir yeri ac\u0131mam\u0131\u015ft\u0131, hemen aya\u011fa<\/p>\n

f\u0131rlad\u0131, ba\u015f\u0131n\u0131 kald\u0131r\u0131p bakt\u0131, yukar\u0131s\u0131 kapkaranl\u0131kt\u0131; \u00f6n\u00fcnde uzanan ba\u015fka bir

koridorda h\u00e2l\u00e2 ivedi ivedi ko\u015fan Beyaz Tav\u015fan’\u0131 g\u00f6rd\u00fc. Yitirecek vakti yoktu. Alice r\u00fczg\u00e2r gibi Tav\u015fan’\u0131n pe\u015finden ko\u015ftu, bir k\u00f6\u015feyi d\u00f6nerken onun ”Vay kulaklar\u0131m, vay b\u0131y\u0131klar\u0131m, ne kadar da ge\u00e7 oldu!” diye s\u00f6ylendi\u011fini i\u015fitti. Alice Tav\u015fan’a iyice yakla\u015fm\u0131\u015ft\u0131 ama k\u00f6\u015feyi d\u00f6n\u00fcnce onu bir yerlerde g\u00f6remedi, \u015fimdi tavana as\u0131l\u0131 bir s\u0131ra lambayla ayd\u0131nlanan uzun, bas\u0131k bir salondayd\u0131.<\/p>\n

Salonun d\u00f6rt bir yan\u0131nda kap\u0131lar vard\u0131, ama hepsi de kilitliydi, Alice her kap\u0131y\u0131 a\u00e7maya u\u011fra\u015farak iki yan\u0131 dola\u015ft\u0131ktan sonra, buradan nas\u0131l \u00e7\u0131kaca\u011f\u0131m diye derin derin d\u00fc\u015f\u00fcnerek salonun ortas\u0131na do\u011fru y\u00fcr\u00fcd\u00fc.<\/p>\n

Derken kar\u015f\u0131s\u0131na \u00fc\u00e7 ayakl\u0131 bir masa \u00e7\u0131kt\u0131. Masan\u0131n her yan\u0131 camdan yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131: \u00dczerinde de yaln\u0131zca k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck bir alt\u0131n anahtar vard\u0131. Alice bunu g\u00f6r\u00fcr g\u00f6rmez, kesinlikle kap\u0131lardan birinin anahtar\u0131 olaca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Ama nerde!.. Ya anahtar delikleri \u00e7ok b\u00fcy\u00fck, ya anahtar pek k\u00fc\u00e7\u00fck geliyordu: \u00d6zetle, kap\u0131lardan hi\u00e7birini a\u00e7amad\u0131. Alice salonu ikinci kez dola\u015f\u0131rken al\u00e7ak bir perdenin \u00f6n\u00fcne geldi, daha \u00f6nce bu perdenin ayr\u0131m\u0131na varmam\u0131\u015ft\u0131, arkas\u0131nda da

k\u00fc\u00e7\u00fck bir kap\u0131 g\u00f6rd\u00fc. Alice hemen o k\u00fc\u00e7\u00fck alt\u0131n anahtar\u0131 bu minicik kap\u0131n\u0131n kilidine soktu, anahtar\u0131n kilide uydu\u011funu g\u00f6r\u00fcnce \u00f6yle sevindi ki! Kap\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck bir ge\u00e7ide a\u00e7\u0131l\u0131yordu, ge\u00e7it de ancak bir fare deli\u011fi kadar geni\u015fti, fazla de\u011fil. Alice diz \u00e7\u00f6kt\u00fc ve ge\u00e7idin \u00f6b\u00fcr ucunda \u00f6mr\u00fcnde g\u00f6rmedi\u011fi kadar g\u00fczel bir bah\u00e7e g\u00f6rd\u00fc. \u015eimdi, bu karanl\u0131k ge\u00e7itten kurtulup o serin \u00e7e\u015fmeler, o renk renk \u00e7i\u00e7ek tarlalar\u0131 aras\u0131nda dola\u015fmaya can at\u0131yordu.. Ama kap\u0131dan ba\u015f\u0131 bile s\u0131\u011fm\u0131yordu. Zavall\u0131 Alice ”Zaten omuzlar\u0131m ge\u00e7meden ba\u015f\u0131m ge\u00e7mi\u015f ne i\u015fe yarar?” diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. ”Ah! Bir d\u00fcrb\u00fcn gibi uzay\u0131p k\u0131salabilseydim ne iyi olurdu! Nas\u0131l ba\u015flayaca\u011f\u0131m\u0131 bilsem belki de becerirdim ya.” \u00c7\u00fcnk\u00fc deminden beri \u00f6yle olmayacak \u015feyler olmu\u015ftu ki Alice art\u0131k yap\u0131lmas\u0131 olanaks\u0131z pek az \u015fey bulundu\u011funa inan\u0131yordu.<\/p>\n

Hep b\u00f6yle kap\u0131 \u00f6n\u00fcnde beklemenin bir yarar\u0131 yoktu, onun i\u00e7in Alice de ba\u015fka bir anahtar, yahut insan\u0131n nas\u0131l d\u00fcrb\u00fcn gibi uzay\u0131p k\u0131salaca\u011f\u0131n\u0131n y\u00f6ntemini \u00f6\u011freten bir kitap ele ge\u00e7irmek umuduyla yine masaya gitti. Ama bu kez de masan\u0131n \u00fcst\u00fcnde bir \u015fi\u015fe buldu. Alice,

”Demin burada olmad\u0131\u011f\u0131ndan eminim” dedi. \u015ei\u015fenin yuvarlak boynunda bir etiket vard\u0131, \u00fczerinde de g\u00fczel bas\u0131lm\u0131\u015f kocaman harflerle ”BEN\u0130 \u0130\u00c7” yaz\u0131l\u0131yd\u0131.<\/p>\n

”Beni i\u00e7” demesi kolayd\u0131, ama ak\u0131ll\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck Alice’in bu i\u015fi hemen yapmaya niyeti yoktu. ”Hay\u0131r, hay\u0131r” dedi ”\u00f6nce bakay\u0131m \u00fcst\u00fcnde zehirli i\u015fareti var m\u0131, yok mu?” \u00c7\u00fcnk\u00fc Alice, arkada\u015flar\u0131n\u0131n \u00f6\u011fretti\u011fi \u00f6nlemlere kulak asmad\u0131klar\u0131 i\u00e7in yanan, vah\u015fi hayvanlara yem olan, ba\u015flar\u0131na daha bir s\u00fcr\u00fc k\u00f6t\u00fc \u015fey gelen \u00e7ocuklarla ilgili bir\u00e7ok g\u00fczel \u00f6yk\u00fc okumu\u015ftu. O \u00f6yk\u00fclerde \u00f6rne\u011fin \u015f\u00f6yle \u00f6\u011f\u00fctler vard\u0131: K\u0131zg\u0131n bir ocak demirini uzun s\u00fcre tutarsan\u0131z eliniz yanar, sonra, e\u011fer parma\u011f\u0131n\u0131z b\u0131\u00e7akla derin kesilirse kanar. Alice’in hi\u00e7 unutmad\u0131\u011f\u0131 biri daha vard\u0131: E\u011fer \u00fczerinde ”zehir” yaz\u0131l\u0131 bir \u015fi\u015feden \u00e7ok i\u00e7erseniz; er ge\u00e7 bir \u015fey olursunuz. Ama bu \u015fi\u015fede ”zehir” i\u015fareti falan olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in Alice i\u00e7indekini tatmaya cesaret etti, tad\u0131nca da pek g\u00fczel buldu. (Ger\u00e7ekten de kiraz tatl\u0131s\u0131, krema, k\u0131zarm\u0131\u015f hindi, ananas, karamela, tereya\u011fl\u0131 k\u0131zarm\u0131\u015f ekmek lezzeti vard\u0131.) Onun i\u00e7in i\u00e7ip hemen bitirdi.

Alice ”Bana garip bir \u015feyler oluyor” dedi. ”Sanki bir d\u00fcrb\u00fcn gibi k\u0131sal\u0131yorum.” Hem ger\u00e7ekten de \u00f6yle oluyordu: \u015eimdi Alice \u00fc\u00e7 parmak boyundayd\u0131, art\u0131k o k\u00fc\u00e7\u00fck kap\u0131dan ge\u00e7ip, o g\u00fczel bah\u00e7eye girebilecek boyda oldu\u011funu g\u00f6r\u00fcnce y\u00fcz\u00fc g\u00fcld\u00fc. Ama \u00f6nce, belki daha k\u0131sal\u0131r\u0131m diyerek bir iki dakika bekledi, biraz tela\u015flan\u0131yordu. ”E, olur ya, k\u0131sala k\u0131sala mum gibi eriyip bitiveririm” diyordu. ”Neye benzerim o zaman acaba?” Mum alevinin s\u00f6nd\u00fcr\u00fcld\u00fckten sonra neye benzedi\u011fini g\u00f6z\u00fcn\u00fcn \u00f6n\u00fcne getirmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00f6nceden b\u00f6yle bir \u015fey g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc hi\u00e7 an\u0131msam\u0131yordu.<\/p>\n

Bir s\u00fcre sonra, art\u0131k daha ba\u015fka bir \u015fey olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcnce, hemen bah\u00e7eye girmeye karar verdi. Ama zavall\u0131 Alice! tam kap\u0131ya geldi\u011fi zaman bir de bakt\u0131 ki alt\u0131n anahtar\u0131 almay\u0131 unutmu\u015f, masaya ko\u015ftu\u011fu zaman da g\u00f6rd\u00fc ki art\u0131k masaya yeti\u015fmesi olanaks\u0131z bir \u015fey olmu\u015f. Anahtar\u0131n cam masan\u0131n \u00fcst\u00fcnde durdu\u011fu pek g\u00fczel g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu. Alice ayaklardan birine t\u0131rmanmaya u\u011fra\u015ft\u0131, ama cam oldu\u011fu i\u00e7in \u00f6yle kaygand\u0131 ki t\u0131rmanamad\u0131. Art\u0131k bo\u015funa u\u011fra\u015fmaktan yorulunca, oturdu yere,

ba\u015flad\u0131 a\u011flamaya zavall\u0131c\u0131k.<\/p>\n

Sonra kendi kendini sert sert azarlad\u0131. ”Hadi sus, b\u00f6yle a\u011flay\u0131p durmaktan bir yarar gelmez” dedi. ”Hemen susacaks\u0131n, anlad\u0131n m\u0131!” Alice hep kendine g\u00fczel g\u00fczel \u00f6\u011f\u00fctler verirdi. (Ama onlar\u0131 pek seyrek tutard\u0131.) Hatta bazen kendini g\u00f6zlerinden ya\u015f getirecek kadar ha\u015flard\u0131: Bir seferinde de gene kendi kendine oynad\u0131\u011f\u0131 kriket oyununda, m\u0131z\u0131k\u00e7\u0131l\u0131k etti\u011fi i\u00e7in kendini tokatlamaya kalkm\u0131\u015ft\u0131. Bu garip huylu \u00e7ocuk kendini iki insan yerine koymas\u0131n\u0131 pek severdi. Zavall\u0131 Alice ”Ama \u015fimdi kendimi iki insan yerine koyman\u0131n bir yarar\u0131 yok” diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. ”Do\u011fru d\u00fcr\u00fcst bir tanelik halim bile kalmad\u0131 ki!”<\/p>\n

O s\u0131rada g\u00f6zleri, cam masan\u0131n alt\u0131nda duran k\u00fc\u00e7\u00fck bir \u015fi\u015feye ili\u015fti, hemen a\u00e7t\u0131, i\u00e7inde \u00fczerine ku\u015f \u00fcz\u00fcmleriyle ”Beni ye” yaz\u0131lm\u0131\u015f k\u00fc\u00e7\u00fck bir \u00e7\u00f6rek buldu. Alice, ”Eh, ben de yerim \u00f6yleyse” dedi. ”E\u011fer bu \u00e7\u00f6rek boyumu uzat\u0131rsa masaya yeti\u015fir anahtar\u0131 al\u0131r\u0131m, yok e\u011fer daha k\u0131salt\u0131rsa bu kez de kap\u0131n\u0131n alt\u0131ndan ge\u00e7erim; yani boyumu ister b\u00fcy\u00fclts\u00fcn, ister k\u00fc\u00e7\u00fclts\u00fcn bah\u00e7eye girebilece\u011fim, hangisi olursa olsun umurumda de\u011fil!”

Bir par\u00e7a \u0131s\u0131rd\u0131, bir yandan da kendi kendine, ”Acaba hangisi olacak?” diyordu. B\u00fcy\u00fcyor mu, k\u00fc\u00e7\u00fcl\u00fcyor mu, anlamak i\u00e7in elini de ba\u015f\u0131na koydu, ama bakt\u0131 ki boyu fark etmiyor, buna \u015fa\u015ft\u0131. Do\u011fal olarak, insan \u00e7\u00f6rek yiyince boyu yine eskisi gibi kal\u0131r: ama Alice olmayacak \u015feyler olmas\u0131na o kadar al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131 ki her \u015feyin al\u0131\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131 yolda olmas\u0131 ona tats\u0131z, anlams\u0131z geliyordu.<\/p>\n

Onun i\u00e7in oturdu, \u00e7\u00f6re\u011fin hepsini bir g\u00fczel yiyip bitirdi.<\/p>\n

A\u015fa\u011f\u0131daki Alis harikalar diyar\u0131nda oyununu bitirerek 2.b\u00f6l\u00fcm\u00fcn parolas\u0131n\u0131 \u00f6\u011frenebilirsin!<\/strong><\/span><\/p>\n