Tabii ki bu kelime Jeff’in ağzından çıkmadan önce olan biten her şeyi anlattım.Ve Jeff de “Demek ki bunu yapan bizim yakınlarımızda biri”dedi.Ben biraz şaşırdım ve yavaşça etrafıma bakmaya başladım.Sonra herkes ortaya fikir atıp düşündüklerini belirtmeye başladı.Ama bir terslik vardı.Nedense Mabel hiç konuşmuyordu ve sadece susuyordu.Her konu için fikir üretip her konuya karışan Mabel’e ne olmuştu?Bende Mabele bakmaya başladım.Ve Mabelin çok soğuk kanlı davrandığını ayrıca normalden daha çok dudaklarının mor olduğunu fark ettim.
Şimdi genellikle Mabel korktuğunda ya da heyecanlandığında dudakları morarırdı.Biraz tuhaftı.Ayrıca Mabel ilk kez bu kadar soğuk kanlıydı.Bu dediklerimin üzerinden bir kaç dakika geçmişti ki Abbey’in ölümünden bahs etmeye başladığımızda Mabel’in yüzünde gülücük oluştu.Bende Mabel’e yarın sizde buluşalım dedim.Mabel ise “B-bence ol-olmaz çünkü şey ımm evim dağınık”dedi.Ben ısrarla üstüne gittim.Ve gerçekten Mabelden şüphelenmeye başlamıştım.Bu dediklerin de şuna dikkat ettim. Mabel neden kekeliyordu?İşte bu gerçek bir soruydu.Her neyse sonunda Mabeli ikna etmeyi başardım.Bunu üzerine Mabel hızlıca evine doğru gitti.Bizde oradan doğru eve uyumaya gittik.
Çok uykum vardı.Ama hemen uyuduğum için sabahın nasıl olduğunu bile anlamamıştım.Sabah erkenden en güzel elbiselerimi giyindim.Ve hızlıca Mabel’in evine doğru yol aldım.Sonunda Mabel’in evine varmıştım ama içimden bir ses “Dikkatli ol!”diye bağırdı.Bende bir kez olsun içimden gelen o sesi dinleme kararı aldım.Mabel’in evine girdim ve bir kaç saatin geçmesini beklemeye başladım.Sonunda yiyecek her şey bitmişti.Ve Mabelden biraz daha almasını rica ettim.Mabel ise “Tabii ki!”diyerek mutlu bir karşılık verdi.O çıkar çıkmaz plana başladık.Mabel’in evini arayacaktık.Ve bundan herkesin haberi vardı.Mabel dışında.Zaten market falan uzak olduğu için rahattık.Biz evin bölümlerine dağıldık çünkü evi çok büyüktü.Ben ve Rose bodruma indik.Ve orayı incelemeye başladık.
I am lost…