Havalar soğuktu ama bu üşütücü hava beni yenemezdi!yanımda olan herkes beni sıcak tutuyordu…
Hah!!Tam o olaydan 1yıl geçmişti ama ben bunu herkese dalga geçerek söylemiştim… Çünkü neden olmasınki?bana göre komikti!!yine okuldan gelmiştim ama bu sefer her şeyin tam tersi hiç beni zorbalamıyorlardı çünkü eski ben,ben değildim artık değişmiştim okul bittikten sonra sıcacık yemeğimi yedim annem yoktu ama sebebini biliyordum bana eğer evde değilsem sakın paniklenme,her zaman babanı ziyaret ettiğimi unutma tamam mı?benim bal farem!!derdi çok mutlu olurdum bende babamı özlüyorum ama bize de önü görmeye fırsat düşmüyor!Sanki nasıl Portekiz’e gideceksem …
Annem genelde evde 4-5 gün olmuyor bu yüzden rahatıma bakıyordum taki cam tıkır dayana kadar çokda korkmamıştım çünkü biridir diye düşündüm ama kim olduğu anlaşılmıyor du kapıyı açtım ve bir küreğin kafama doğru hizayla geldiğini fark ettim..
Kaçmaya zamanım olmadı,olamazdı çünkü tanıdık bir yüz görmüştüm kim olduğunu anladım o adam tam 1 yıl önceki katliam pazarının sahibiydi..Tek sorum şuydu
Neden…
Üstümün toprakla kapatıldığını gördüm.Gücümü harcayarak yerimden fırladım üstüm turuncu bir toprakla örtülmüştü sonra arkamdan birinin kürekle dürtdüğünü hissettim arkama bakdım yine o adam ,bu sefer ağlamıyordu aksi halde bana dönük şekilde bakıyordu sonra birden bana gülümseyerek bakmaya başladı.. Küreği yine aldı tam kafama vuracak ken son anda kaçtım şaşırmadı ama bu sefer iğne yoktu bana bakdı kulağıma fısıldadı.. kafana iyi bak dedi yanımda ayna vardı ellerim bağlı olduğu için dokunamazdım ama buraya geldiğimden beri bir şey hissediyordum aynanın önündeki perdeyi açtı baktığımda soluk süt beyaz yüzüm,yaralı parmaklarım,ve sıradan uyku pijamam vardı kafama baktım hiç bir şey anlamadım ama dikkatli baktığımda bir kürek fark ettim.. endişeyle ağzımda olan bir beyaz parça kumaşı tiftikleyerek
YETER!!NE İSTİYORSUNUZ!!???
Diye çıkamayan sesimi kullandım ve bir anda o adam bana çok kötü bakmaya başladı başka birisinin sesi duyuluyordu.. Yardım istedi ama adam parmağını şıklattığında sesler kesildi ve bana galiba özel odaya gitmek istiyorsun dedi bir anda kafamda büyük bir sızlama hissettim ve arkaya doğru düştüm adam dediki;
Ah Maria..Yoksa canınmı acıdı?Kıyamam, bana yaşattığından sonra cezanı ödemeyeceğini sandın herhalde.. Sen öyle san dedi ve kafama küreği alıp baygın ayılmaya çalışan halimi daha beter etti kim bilir ne kadar uyanmadım..
Uyandım.. ama bu sefer bir samanlıktan oluşan basit bir esirde değil.. Aksi halde beteri.. Mumyalanmış gibiydim konuşmaya enerjim bile yoktu sadece gözlerimin açık olduğunu hissediyordum ama bir anda birisi geldi kimdi?Kadın olduğu belliydi 20-22 yaş arasındaydı…
Üstü sanki baloya gidiyordu gibiydi ..ve bana gülümsedi
Sen Maria olmalısın bahse girerim ki biraz zamanın var ama çokda yok birazdan gidebilirsin!Hahaha!!!sana tavsiye olsun ama ne yaparsan yap sana bakmıyacaklar bu yüzden dikkat et… Dedi ve gülerek gitti…
Dediğinden bir şey anlamamıştım..Kafam karışık şekilde sanki bir şey anlatmaya çalıştı dedim kendi kendime ama neden??fark ettiğimde yer süzülüyordu sanki bir..Denizde gibiydim??
HAYIR!! HAYIR??HAYIR???!!!
Endişeli şekilde bekledim,bekledim ve bekledim ve bir anda gözlerimin yorgusuzluktan kapandığını fark ettim ve derin bir uykuya daldım….
Eski yıkık dökük bir şatoda uyandım ama enerjim yerindeydi bir oturmakta oturmuş bekliyordum ama sonra etrafıma baktığımda tek değildim ama tek uyanan bendim sesimi kullanıp onları uyandırdım herkes bir anda bana bakıp uyanmaya başladı bu sefer mumyalı değildik ama ellerimiz ve ayaklarımız bağlıydı siz nasıl geldiniz diye sordum ama teker teker anlatın ve sessiz olun dedim önce benim yaşlarımda(14-15)bir erkek anlattı ama nedense aynıydı.. bir koloni kurdukları belliydi
sonra diğer kişilerde aynı şekilde anlatmaya başladı bir düzen ama çok karmaşık ve nedeni yok.. bir kaç saniye sonra bir beyaz parça tozların yüzüme geldiğini gördüm gözümü açtığımda yukarıdan sular geldiğini farkettim belliki batıyorduk.. sonradan birinin arkamı hızlıca çözdüğünü duydum Almanca çabuk hızlı ol dedi belliki antremanlı biriydi hemen koşup diğer kişilerin üstüne koşarak bağcığını çözdüm ve herkesi kurtardıktan sonra herkes yüzmeyi biliyormu diye bağırdım biri ben bilmiyorum yardım edin!!dedi sırtıma alarak yukarı kadar nefes nefese yüzdüm sonra sırtımda ki ağırlığı bir tahtanın üzerine attım ve bende çıktım kız küçüktü 10-11 yaş olduğunu söylemişti yukardan bir helikopetin geldiğini gördüm bizim olduğumuz tarafa geliyordu meğerse aramızdan biri ünlüymüş… Bu olaylara hazırlıklıymış üstünde çip varmış yani ben öyle hatırlıyorum..kurtulduktan bir kaç gün sonra (8-9) arkadaşlarımla vedalaşıp Portekiz’e gittim tek kurtuluş yolu buydu bir kaç yıl sonra yani bugün hiç bir şey olmadı yani ne 2 yıl geçse bile..Şu an çok rahatım herkesle iyi anlaşıyor um ve bu ana kadar anlattıklarım bitti.. Sonsuza kadar görüşürüz elveda arkadaşlar!!
İkra Açıkgöz 7/B 865 İnanç Türkçeş Ortaokulu
