Kız Kulesi deyince çoğunuzun aklına ‘deniz içinde olan bir kule’ geldiğini biliyorum. Evet evet, bir kule… oranın hikayesini, halk arasında gezen birkaç metni, varsayımları okudunuz mu bilemem… Lakin oraya ayağınızı bastığınız an sizi içine çeken o anlamsız büyü, yavaşça kanınızı okşamaya başlıyor. bildiğimiz her şey bir bir anlamını yitire dursun, sanki yeryüzüne aşık yağmur yerle, gökyüzüne aşık kuşlar gökyüzüne kavuşmuş gibi bir izlenim yaratır sizde. Yavaş yavaş adımlarınızı atar, gördüğünüz insanlarla kısa çaplı bir şaşkınlık içine girersiniz… Beklediğiniz aksine, normal bir kuleyi andıran Kız Kule’sini her yeni bir adım atmaya başladığınızda hisseder, yeni bir yer keşfetmişcesine bir sihir dolanır etrafınızda. Girdiğiniz yerde hafif yemek kokuları ve koyu sohbetler sizi esir alırken, birçok insanında sizinle aynı fikirde olduğunu görür ve düz çizgi halinde duran dudaklarınız, yavaş yavaş gülmeyi anımsar.
Bu eşsiz ortamdan kopmak bir hayli zor, farkındayım. Lakin sizi itekleyen bir şey vardır. İlerlemeye devam ettiğinizde, duvara adeta monte edilmiş gibi duran çizimler bir yana dursun, oradaki bilgileri okumak ayrı bir haz verir size. Çıktıkça ilerlemeye, ilerledikçe çıkmaya başlarsınız. Her yeri bir adımda, sanki size bahşedilen bir mutluluk olmuşcasına, gülümsemeden, tebessüm etmeden duramazsınız. Yavaş yavaş yorulmaya başladığınızı hisseder ve bacaklarınız kopacak da bir an yere her bir temkin, sizi daha da heyecanlandırır. Son bir basamak kaldığını fark etmenizi durur ve aşağıya bakarsınız heyecanla. Geri kafanızı yukarı kaldırdınız ve adımızı attınız. Ve evet… Bu gerçektir. Gökyüzünü izlemek, kuşların ve şehrin sessiz büyüsünü dinlemek için müthiş bir ateşle yanarsınız. O şehvetli teras size bunları verebilecek kadar kalbinize bir düğüm atar.
Kollarınızı açar, gözlerinizi kapatır ve beklersiniz. Tam o sırada, kuşların kanat çırpma sesi ve yeryüzüne aşık bir damlanın tam oraya, düştüğünün farkına varırsınız. Evet evet, göz kapağınızda bir hafiflik ve aynı zamanda bir ağırlık hissedersiniz…
