6.sınıfa giden Emre çok şiddetçi ve kaba saba bir çocuktu.Aslında bunun nedeni Emre’nin kendini çok yalnız hissetmesiydi.
Emre çok küçük yaşta annesini kaybetmişti,kendisi de tek çocuktu.Bu yüzden şiddetçi bir çocuk olmuştu.Bu nedenle de okulda hiç arkadaşı yoktu.Emre bu nedenle çok üzülüyor ve daha da sinirli bir çocuk oluyordu.
Bir gün Türkçe hocası Emre’yi yanına çağırdı.Emre’ye neden bu kadar şiddetçi ve üzgün bir çocuk olduğunu sordu.Emre ilk önce cevap vermedi.Hoca yine sorunca Emre;
-Hocam ben çok küçük yaşta annemi kaybettim.Babam tek başına bana bakamıyor ve ben de annemi çok özlüyorum.Okulda da hiç arkadaşım yok.Ben de bu yüzden çok sinirleniyorum.
Öğretmen Emre’nin psikolojisinin bozuk olduğunu anladı.
Cuma günü Emre hasta olduğu için okula gelemedi.Öğretmen fırsatı değerlendirerek sınıfa bir konuşma yaptı.
-Bakın çocuklar!Emre’nin çok kaba ve şiddetçi biri olduğunu biliyorum.Bu yüzden hiç biriniz onunla arkadaş olmak istemiyorsunuz.Ama bunun nedeni Emre’nin çok yalnız olması.Emre küçük yaşta annesini kaybetiği için kendini çok yalnız hissediyor.Çocuklar,sizden istediğim Emre ile arkadaşlık kurmanız.Göreceksiniz,sizin sevginiz ve birliğiniz sayesinde Emre çok iyi bir çocuk olacak.
Pazartesi Emre sınıfa girdiğinde arkadaşları yanına gelerek ona selam verdiler.Emre çok şaşırdı.Çünkü ona ilk kez selam veriyorlardı
Bütün sınıf o günden sonra Emre ile arasını iyi tutmuştu.Emre artık çok sakin ve sevecen bir çocuk olmuştu ve kendini hiç yalnız hissetmiyordu.
