Merhaba ben Sahra 16 yaşımdayım.Bu benim her gün biraz daha gerçekleri öğrenerek acı çektiğim hayat hikayem.Bazen gerçeklerden bıktığım hatta hayatımın yalanların üzerine kurulduğunu düşündüğüm bile oldu.Benim hikayem 11 yaşımda anne ve babamın ayrılmasıyla başladı.Ve ben o zamanlar küçük olduğum için çok bu işlerden anlamıyordum.Taa ki arkadaşlarım bu durumu öğrene dek.Herkes benimle alay etmeye başladı.Ben bu olanlara çok aldırmıyordum ama sanki onlar konuştukça ben karanlıklaşıyordum.
Bir an çığlıklarla sinir krizleri geçirmekten çok korkuyordum.Taa ki o güne kadar yine arkadaşlarım benle alay ediyordu.Sonunda duramadım çığlığı bastım ve herkes başıma toplandı.Önüme gelen her kıza yada erkeğe vuruyordum.Çıldırmıştım,delirmiştim ve bir savaş başlatmıştım içimde.Ve zaten sonrada uzunca bir depresyona kapıldım.Artık kendimi sadece yürüyen ruhtan başka bir saymıyordum.
Bir gün ben atak gibi bir şey geçirdim.Annem beni hastahaneye götürdü bana o gün en büyük acıyı yaşattılar bana deli tehşisi koymuşlardı.Zorla bana ilaçlar içirdiler ben her gün deli olmadığımı onlara ispatlamaya çalıştım ama beni dinlemediler.Bir gün ben odamdayken bir kızın yada hemşirenin bana baktığını gördüm.Takmadım.Ama beni çok dikkatli izliyordu.Korkmaya başlamıştım.Sonunda içeri girdi.Ama hemşire değildi.Bunu anlamıştım.Ve bana tanıştıktan sonra öyle şeyler dedi ki…
I am lost…