Okumaya devam ettim.Okudukça kızın hakkında tüm gerçekleri öğreniyordum.Kız aslında sevdiğini ve ailesini kaybetmiş.İntihar etmesinin sebebi ise hem sevdiklerinin ölümü hem de herkesin onu suçlaması.Bunları hemen Alvina’ya götürmek için bodrumdan çıkmak üzere kapıya doğru yürümeye başladım.Ama tam o sırada bir ses geldi arkamdan.Önce aldırmadım ve duymamazlıktan geldim.Ama sanki bana doğru yürüyen biri vardı.Arkama döndüm Alvinaymış.Şaşırdım.Ona beni korkuttuğunu söyledim.
Ama bana cevap vermedi.Anlamadım.Birden bire gözünden yaş gelmeye başladı.Çok korktum.Ve işte o beklenilen oldu.Alvina şekil değiştirmeye başladı.Ben o an dona kaldım.O kadar karanlıktı ki.Koşarak odaya gittim.Alvina odadaydı ona hemen sarıldım.Ona olanları anlattım.Mektubu da gösterdim.O da çok şaşırdı.Ve bodrumda ki Alvina bana şunu demişti.”Sadece korkular”.Bu lafın üzerine düşünmeye başladık.Artık bize neler olacak bilmiyoruz.
I am lost…