ZİL ÇALINCA BAŞLAR MASAL

Zil çalınca başlar sessizce, Bir düş gibi kurulur sınıflar, Kalem ucu kağıda dokunur, Bilginin kalbinde atar anılar. Tahtada tebeşir tozlarıyla Yazılır hayaller, umutlar bir bir. Öğretmen bir yıldız gibi parlar, Gökte değil, bizde ışıldar derin. Sıraya sığmaz bazen kahkahalar, Bazen de düşler taşar defterden. Bir soru sorulur hayat gibi, Cevabı büyür her harf her heceden.
-> Okumaya Devam Et ZİL ÇALINCA BAŞLAR MASAL

BİLGİNİN İZİNDE

Her sabah bir umutla açılır kapılar, Tahtada bekler sessizce yarınlar. Bir harf, bir kelime, bir cümle olur, Gönlümüzde filizlenen yollar. Kalem tutan eller titrek belki, Ama hayal kurar cesurca gizlice. Sıralar sadece tahta değil artık, İçinde büyür bir ömür sessizce. Zaman geçer, biz değişiriz fark etmeden, Bir öğretmen sözü kalır yürekten. Her sınavdan değil, hayattan
-> Okumaya Devam Et BİLGİNİN İZİNDE

ZİL ÇALINCA

Sabah ezgisiyle uyanır mahalle, Bir telaş, bir koşu, çantalar elde. Okul yolu taşlı, umutla dolu, Her adımda büyür çocukların soluğu. Sınıfın kokusu karışır zamana, Tebeşir, kalem, defter, hayrana. Bir soru sorar öğretmen ansızın, Bir cevaptır belki geleceğin yazgısı. Pencereden düşer güneşin eli, Isıtır hayalleri, kalpleri, dili. Bir resim çizer çocuk maviye, Altına yazar: “Ben büyüyünce…”
-> Okumaya Devam Et ZİL ÇALINCA