Benim adım şeyma ,ben 11 yaşındayım biz ailece korona olduk hepimiz çok hastaydık.Annem, babam,abim,ablam ve ben korona olduğumuzda hiç vakit gecmiyor ,çok sıkılıyorduk resmen duvarlar üstümüze geliyordu.15 Gün karantinada kaldık ve şimdi size karantinadayken ne yaptığımı anlatacağım. İlk korona olduğumuzu bilmiyorduk annem hastaydı babamda aslında babam biraz iyiydi sonra uzandı ve üşümeye başladı.üstüne battaniye örttük ve ateşi bir anda yükseldi ,annemde aynısıydı .Sonra abim böyle olmaz dedi ve ambulansı aradı,sonra hastaneye gittiler ve test oldular .Sonra anneme serum verdiler annem biraz kendine geldi babamda, sonra annemin test sonucu çıkana kadar annemle babamı odaya koyduk.Babam ve annemin test sonucu pozitifti ve çok üzüldük, nerdeyse ağlayacak duruma geldim.Sonra abim geldi sizde olcaksınız dedi ve bizde hastaneye gittik, o kadar sıra vardıki nerede durucağımızı bilmiyorduk.Benle ablam daha çocuk olduğumuz için, çocuk bölümüne gittik ama yeğenlerimde vardı, onlarda annemle temas ettiler ben,ablam,yeğenlerim gittik benle ablama fiş verdiler ve yantarafa koydular.Ben o kadar korkuyordum ki acıyacak diye .Ablama geldi sıra ama ablam 17 yaşında bunu bilin istedim nerede kalmıştık he ablama sıra geldi ablam oldu ve bana sıra geldi, elim kolum titriyordu sonra fişi uzattum doktor dediki ağzını açarmısın dedi açtım önçe azımda uzun çubuğu gargaladı sonra burnuma koydu ve çok acıycak sondım ama acımadı.Ben ve ablam yengem ve abimi bekledik abim 18 yaşında, yengemle abim yetişkin yere gittiler, abime daha çok sıra vardı ve enson eve geldik sonra heryeri havalandırdık gece gece, sonra eldiven sonra maske çok zordu benim için ve sonra uyuduk.Sabah erkenden kalktık evi temizlemeye, ablam halıları abim odaları ben ara ve laboboları temizliyorduk. Temizlik bitti ve hepimiz aramız bir metre mesafeli oturuyorduk ve bizim test sonuçumuz çıktı.Ve bizde koronaydık sonra ben çok ama çok üzüldüm ablam,abim,yeğenlerim bile korona sonre hayat eve sığarı indirdik ordan kaç günümüz kaldı bakıyorduk. Benim bütün günüm evde oturarak geçti çok ama çok sıkıçıydı balkona çıktım herkes bana bakıyordu, ve içeri girdim sonra 15 günü evimde geçirdi hiç balkona çıkmadım hastalık bitene kadar.Ve 15 gün doldu ve koronam bitti,doktorumuz dediki dışarı çıkabilirsiniz ve o zaman okadar mutlu aldum ki ve dışarı ile çok güzel hayaller kurdum.Ve abim bütün hayallerimi yıktı dediki biz yine bir kaç günlüğüne evde kalalım emin olmak için.Onada hak veriyorum sonra evimiz sadece bir tane abim korona olmamıştı oda bursadaydı sonra geldi ve babam dezenfektan almasını istedi, sonra evin her yerini dezenfektanla temizledik.Baştan uça kadar,ve sonunda dışarı çıka bildik.Dışarı çıktımda kendimi çok tuhaf hissediyordum, sanki yeni taşınanlar gibi. Ama çok mutlu oldum yinede hiç kimseye yaklaşmamaya dikkat verdim…ve son
