Ben şeyma 11 yaşındayım biz ailece korona olduk.Korona oldumuzda vakit hiç geçmiyor,çok sıkılıyorum,duvarlar üstüme geliyor.Şimdi size karantinadayken geçen günlerimi anlatacağım.İlk korona oldumuzu bilmiyorduk annem çok hastaydı babamda aslında babam fazla kötü deyildi, sonra babam uzandı ve üşümeye başladı,sonra battaniye örttük.Birden bire ateşi çıktı ve başı ağrıyordu annemde aynısıydı.Abim böyle olmaz deyip ambulansı aradı, ambulas geldi annem ve babamı aldılar,babamla ve annem hastaneye gittiklerinde önçe test oldular sonra anneme serum verdiler annem biraz kendine geldi, babamda da sonra eve geldiler babamla annemi odaya koyduk test sonuçu çıkana kadar,test sonuçu çıktı babam ve annemin test sonuçu pozitifti.Ben çok üzülmüştüm ağlıyacak duruma geldim ablamda.Abim sizde test olacaksınız biz hastaneye geldik,ve o kadar sıra varki nereden başlıyor bilmiyoruz.Benle ablam yengem ve yeğenlerim çocuk bölümüne gittik yeğenlerim annemle temas ettikleri için onlarda test olçaklar,biz çoçuk bölümüne gittik ve fiş verdiler,benle ablamı başka tarafa gönderdiler ablamın yaşı 17 bunu bilin istedim,nerede kaldık benle ablamı başka yere gönderdiler ben çok korkuyordum acıyacak diye ve bekliyordum sıramı,ve en son ablama geldi ablam oldu bana geldi ve çok korkuyordum elim kolum titriyordu, doktor dediki fişi vere bilirmisin bende verdim sonra ağazını ac dedi ve actım uzun cubuğu ağzıma gargaladı sonra burnuma koydu.Ben acıyacak zannettim ama açımadı sonra abimle yengemi bekledik onlara o kadar sıra varkı bekleye bekleye yorulduk,sonra eve geldik ve her yeri havalandırdık, sonra maske ve eldiven takıp uyuduk. Sabah oldu test sonuçumuz çıktı ve abim,ben,ablam koronayız hepimiz çok ama çok üzüldük ve evi temizlemeye başladık,abla salonu, abim odayı, ben ara ve laboboları temizledik, sonra aramızda bir metre mesafe koyara oturduk. Ben cama cıktım ve mahalledekiler hepsi bana bakıyorlardı ve kendimi çok garip hissettim ve salona girdim sonra hiç balkona çıkmadım.Benim karantınada geçirdim günler çok kötü günlerdi çok sıkılıyordum,duvarlar üstüme,üstüme geliyordu,ablam ve abimlede konuşamıyordum hepsi çok üzgünler ve hastalar.Bize sağlık bakanlığından ilaç geldi anneme,babama,abime benle ablam çocuk olduğumuz için bize vermediler, sonra benle ablam meyve,sebze yiyerek biraz olsun kendimize gele biliyorduk benim bir abim tek korona olmadı o da bursadaydı biz korona olduğumuzu öğrenip hemen geldi.Bize meyve,sebze alıyordu.Siz diyçeksinizki yemeyinizi kim yapıyordu bazen ablam bazende abim annemde yapıyordu ama çok deyil annem ayağa kalktığı zaman başı dönüyor,o yüzden annemi fazla ayakta tutmuyoruz.Bazı günler benim kalbim sıkışıyor nefes alamıyorum çok terliyordum ama geçiyordu,15 gün bayu hep öyle oluyordum.Biz günümüzü hesaplamak için hayat eve sığarı indirdik ordan nezaman biteçek öğrene biliyordum.Benim ve ailemin 15 günü bitti, babam abime tezenfektan almasını söyledi abim dezenfektan aldı ve evin her bir yerini dezenfektanladik ve doktorumuz aradı,dediki artık dışarı cıka bilirsiniz dedi ve ben o kadar mutlu oldum ki ve çok güzel hayaller kurdum ki abi o hayallerimi yıktı.Ve dediki bir kaç gün daha evde kalacaz ve evi temizledik her zamanki gibi evi havalandırdık.Sonra dışarı çıktım ve kendimi çok tuhaf hissediyordum resmen yeni taşınanlar gibi,içimden dedim ki olsun şu an dışardayım ya diye mutlu oldum,ama arkadaşlarımla fazla temas etmemeye önem gösterdim. ve son

şeyma sunay kasımoğlu

6 C 51