Bir zamanlar Cemre adında bir kız varmış. Cemre hep arafta kalan biriymiş. Bir şey almak istediğinde; “Hangisini alsam ?” diye saatlerce düşünürmüş. Bu durum ailesini de etkilermiş. Cemre’ye örneğin, bir çikolata alacaklarında uzun bir zaman tercih yapmasını beklerler, sonra almak istemediğini düşünürlermiş.
Bir gün Cemre okuldan gelirken annesi ona bir soru sormuş; “Kızım sen niye her şeyi bir türlü tercih edemiyorsun?” demiş, Cemre’de “Çünkü hepsi çok güzel, hangisini alsam diye bir türlü tercih edemiyorum.” diye cevap vermiş.
Okulda arkadaşları ile birlikte oyun oynayacaklarmış. Cemre’nin arkadaşları da Cemre gibi hangi oyunu oynayacaklarını bir türlü tercih edememişler. O sırada Cemre; ” Arkadaşlar ben hangi oyunu oynayacağımızı biliyorum, şiir yazmaca oynayalım.” demiş. Bu lafın üstüne Cemre de arkadaşları da şaşkınlıklarını gizleyememiş. İlk kez bir şeyi tercih edebilmiş. Aralarından birisi; ” Cemre sen pek tercih edemeyen hep ikilimde kalan biriydin, bu sefer tercihini yaptın, tebrikler!” demiş. Cemre de şöyle demiş; “Arkadaşlar evet, edebildim. Genelde tercih edemezdim, sonunda tercih yapmayı başardım.” diye sevinmiş. Cemre de artık bir şey almak istediğinde tek seferde alabilirmiş. Bu olay onun artık her şeyi halledebilmesine yaramış.
