(…)Yere düştüğümü anladığımda,ellerimle başımı korumaya çalıştım.Daha sonra yere düştüm ama hiçbir yerime bir şey olmamıştı.Yerden hemen kalkıp adamın beni görmesini engelleyecek bir şey yaparak kendimi bu evden kaçıracak bir şey yapmalıydım.O sırada bunları bile düşünmeme vakit kalmadan adam beni ayaklarımdan tutup,koşarak beni arabaya bindirdi.Arabaya bindiğimde, Ecenin’de bu arabada olduğunu anladım çünkü sesleri ve çığlıkları kulağıma geliyordu.Arabayı süren kişi polisten kaçmak için arabayı sürekli bir yerlere çarpıyordu.O an aklıma;hayatta pişman olup yaptığım şeyler aklıma geldi.Tam o sırada bunları düşünüyordum ki,Eceyi ve beni arabadan indirip bir barınağa götürdüler.Ece bu sırada,bayılmış numarası yaptı ve kendini yere attı.Bu sırada da, Eceyi yerden kaldıran adamın cebindeki telefonu aldım.Eceye el işareti yaparak telefonu aldığımı belirttim.Bunu anlayan Ece,uyanmaya başlamış gibi yaptı. Daha sonra ikimizi bir odaya kilitleyip gittiler.Ece hemen cebimdeki telefonu alıp kendi annesini aramaya çalıştı.Bende,Ecenin bu kendini düşünür hareketinden dolayı telefonu ona vermedim.Daha sonra Ece ısrarla telefonu elimden almaya çalıştı.Bunun üzerinde telefon elimden fırlayarak bir havalandırmaya düştü.(Devam edecek…)
