Burnuma mahyoş bir koku geldi. Ellerimi deri ceketini yırtıcak şekilde tutuyordum resmen. Bana bakıyordu hissediyordum. Kafamı kaldırdığım gibi gözüm uyuştu sanki. Nasıl bir insan bukadar yakışıklı olabilir. İçimdeki ses “haayır sudee bora senin hiçbirşeyin olmamasına rağmen ona bunu yapamazsın olmaz”. Sirkelendikten hemen sonra özür diledim. Ellerim hala ceketindeydi “Allah’ım rezil olduum” dedi içimdeki ses. Hemen
-> Okumaya Devam Et ~SİYAH 14.BÖLÜM~