Her insan karşındakine en sevgi ister. Bizim bu hayatta en çok görmek istediğimiz şeydir. Ama onlar yani engeli olanlar bizden daha çok sevgi bekliyorlar. Eğer biz onları iyi davranırsak onların mutluluğu bizim mutluluğumuz olmalıdır.
Bazı insanlar onları gördüklerinde korkup kaçıyorlar. Örneğin; çocuklar engeli olan bir çocuğu gördüklerinde oyunlarına almayıp, dışlıyorlar ve bu çok yanlış bir davranıştır. Bizim bu hayatta “EMPATİ” dediğimiz bir kelime var. Anlatmak istediğim “o insanı kendi yerine koyma düşüncesi” ‘dir. Fakat insanlar bu kelimeyı duyduğu ve bildiği halde aynı davranışı sürekli sergiliyorlar. Her okulda bulunması ve eğitim görmesi zorunlu bir konudur. Ben ise okulunda engeli olan arkadaşlarımı gördüğümde korkmak yerine gülümsüyorum. Onlarla ilgilenip oyunlar oynuyorum ve çok mutlu oluyorum. Şimdi ise o korkup hatta oyunlarından bile dışlayanlara şunu söylüyorum:
Haydi sende gel yanımıza , mutluluk katalım hayatımıza….
