Soğuk bir kış günüydü. Sarp eve gelmiş, ödevini bitirmiş, kitap okuyordu. Kitabın adı ‘’İyiliğin Üzerine Konulan Yardım’’ idi. Kitap Sarp’ı sımsıkı tutmuş, bırakmıyordu. Aradan saatler geçmiş, kitabın sonuna gelinmişti. Son cümle şöyleydi. ’’Hayatın üzerine kurulan iskeledir iyilik. Ama bu iskele biraz yürüyünce biten ya da denize açılan bir iskele değildir.’’ Sarp bu son cümleyi okuyana kadar dalmıştı bile uykuya. Sarp rüyasında arabaların aynı çizgi filmlerdeki gibi civcivlere yol verdiğini, gençlerin yaşlılara yardım ettiğini hatta dünyanın bu beş harfi hak ettiğini anladı. Sarp gözlerini açtığında  aynı tenis maçı izlermiş gibi bir sağa bir sola saate bakıyordu. Sonuç olarak hayatın iyiliğe ve yardıma kurulu bir iskele olduğunu anladı .

emirhanay