Aşk kör eder seni

seni kendine çektiği gibi

bir gül ile çalar kalbini yerinden

eski bir roman içinde solmuş papatya

AŞK

mektup verir sana vanilya kokulu

içinde neler var neler

itiraf edince rahatlarsın

vermek istersin aşk dolu çuval çuval mektup

AŞK

gün batmadan özlersin

o güzel gözlerini

yarım elma gibi o seni tamamlar sen onu

barutla ateşin aşkı gibi

AŞK

kurtcuğun elmaya bağlılığı gibi

benzer güneşe ona bakamassın

seversin ölümüne yemin edersin sevmeye

bakarsın ona seni senden alır götürür düşlere.