1.BÖLÜM
Sonbahar ayının pazartesi günüydü. Mehmet bir şey düşünüyordu. Düşündüğü şey Astronot olmaktı. Mehmet’in ailesi fakirdi. Mehmet bunu kendine engel görmüyordu. Ama okuldan gelince simit satmaya gidiyordu. Simitleri satınca kazandığı parayla okul araç gereçleri alıyordu . Simit satarken bir müşteri geldi. Müşteri:’Çocuğum sen okumuyor musun? Mehmet’te : ‘Evet okuyorum.’dedi. Sonra Mehmet ile bir süre sohbet eden ve onun hayallerini dinleyen müşteri ona yüklü miktarda para verdi. Mehmet şaşakaldı .Mehmet: ’Abi sen niye bu parayı verdin.’ dedi. Müşteri:’ Sende gelecek var ben bunu hissettim. Ondan dolayı bu parayı sana verdim.’ dedi. Mehmet parayı almamakta ısrar etti. Adam çok ısrar edince, Mehmet parayı aldı ve çok teşekkür etti. Sonra koşarak annesine bu müjdeli haberi verdi. Annesi oğlunu öptü. Artık Mehmet öbür çocuklar gibi okuyacaktı. Mehmet’in aklına bir teleskop yapmak geldi. Mehmet hemen işe koyuldu. İki saat uğraş sonucunda teleskobunu yapmıştı. Akşam olmasını sabırsızlıkla bekliyordu. Mehmet için saatler gün gibi geçiyordu.Sonunda gece olmuştu. Mehmet hemen havaya baktı. Marsı ve Ayı gördü. Bir gün ben de Mars’a gideceğim, diye içinden geçirdi. Mehmet çok heyecanlandı. Artık okuluna çok zaman ayırdı. Aradan 20 sene geçti. Mehmet hayaline kavuşmuştu. Bir de dünyada bir ilki başarmıştı.Bordan uzay mekiği benzini üretmişti. Sonra ilk denemeyi o yaptı.Marsa yol almıştı. Marsa 1 kilometre kalmıştı.Ama o da ne benzin kalmamıştı!  Mehmet çok şaşırdı. Eli ayağına dolaştı. Aklına bir fikir geldi. Uzay mekiğinin paraşütlerini açtı. Mars onu kendine hızla çektiği için oda paraşüt açtı. Ve yavaşça yere indi. Orda çok yaşayamazdı. Çünkü oksijeni az. Uzay istasyonundan uzay mekiği gelmesi lazımdı ama o gelene kadar Mehmet ölürdü. Bir ses geldi. Mehmet arkasına döndü. O da ne! Orda bir şey vardı.
1.Bölümün sonu . Acaba o şey Mehmet’in hayatını kurtara bilecek miydi?

Ramazan1ramazan1