Merhaba ben kimsenin beni tanımadığı bir kızım ve adım Amelia tam bugün 18 yaşıma bastım.Ama bugün de en kötü haberi aldım.Çok sevdiğim arkadaşım olan Abbey nedensiz bir şekilde cansız bulunmuş.Bu beni ve bizi çok üzmüştü.Bizi dediğimde Jeff,Jack,Abbey,Mabel ve Rose biz bir gruptuk.Ve gruptan biri gitmişti.O günün akşamı hiç uyuyamadık.Ve ben akşam saatleri herkesi aramaya başladım.Sonra herkes bir yandan konuşmaya başladı.Bende herkese dışarı çıkma fikrimi söyledim ve herkes kabul etti.Hepimiz giyindik ve Mr.Clack sokağındaki bir çay bahçesinde buluştuk.Yani akşam kapalı olduğu için önünde duran masalara oturduk.
Ve konuşmaya başladık bir anda hepimiz ağladık.Çünkü onu özlüyorduk.Artık gitmişti.Sonra bu olayın nasıl olduğunu düşünmeye başladık.Hepimiz düşünüyorduk.Ve bir anda Jeff “Bakın onun asla düşmanı yoktu çünkü bir kez bile kimseyle kavga ettiğini görmedik onu ilkokuldan beri tanıyoruz,”dedi.Tam o sırada benim aklıma da bir şeyler gelmeye başladı.Jeff’in dediğinden yola çıkarak bunu yapan onun bir arkadaşıydı.Ama bunu neden yapar ki Abbey hep iyi biri olmuştu.Bu fikrimin aynısını arkadaşlarım ile de paylaştım.Ve onlar da bana hak verdiler.
Saat biraz geç olmuştu.Ve artık eve gitme vaktimin olduğunu düşünerek eve gitmeliyim dedim.Oradan kalkar kalkmaz koşarak eve gittim.Çünkü Abbey’in düşmanı belkide benim de düşmanımdı.Bu yüzden hızlıca eve gittim.Hemen uyudum çünkü yarın çok işim vardı.Bu olayın peşini bırakmaya hiç niyetim yoktu.Ne kadar korksam dahi.Eve gidince uyudum.Sabah olmuştu.Kalktım ve giyinerek önce cenazeye sonra da okula doğru gittim.Sınıfta oturuyordum.Ve birden acıktığımı hissettim.Bir şeyler almak için dışarı çıktım.Ama o da ne!Sınıfa gelince kalemliğimin içinde bir not buldum.Notu aldım ve okumaya başladım.Gerçekten okuduklarım beni şok etmişti.
I am lost…