Her zaman ki gibi sıradan bir gündü.Arkadaşım Ece ve ben kitap okuyorduk.Ben içimden bu güzel ve sıradan bir günü ”ne bozabilir”diye düşünürken evin daire kapısına sanki birisi tekme atıp gitti gibi bir ses geldi.Arkadaşım Ece,hemen olaya müdahale edip kapının küçük deliğinden baktı.Ortalıklarda hiç kimsenin gözükmediğini söyledi.Daha sonra heyecanımızı yatıştırmak için biraz dinlenmeye karar verdik.Açık konuşmak gerekirse,ben gerçekten çok şanssız bir çocuğum.Ne zaman hayatımda güzel bir şeyler olsa,aynı anda kötü bir şeylerde oluyor.Zaten hayatın felsefesi bu değil mi? Her zaman bize karşı ters köşe yapmak.Neyse dinlenirken,aniden dışarıdan çığlık ve kavga sesleri geldi.Pencereye öyle bir koştuk ki,nasıl koştuğumuzu bile hatırlayamıyorum.Pencereyi açtığımızda yüzü belirsiz bir kişi bir çete veya mahalle halkı tarafından kovalanıyordu.Ama dikkatimizi çeken şey bu değildi.Yüzü belirsiz kişinin elinde taşıdığı bir sürü torbaydı.Anladım ki,bu adam mahalleliden bir şeyler çalmıştı. Daha sonra ece aniden bir çığlık attı ve bana ”Emre lütfen yardım et!”dedi.Kaşla göz arasında ne oldu anlamadım.Beynimi toparlamaya çalıştım aniden.Çünkü olanlar hiç de normal değildi.Tam Ece,bana seslenirken onun peşinden koşacaktım ki,bir güç beni sırtımdan tuttu ve bir kenara attı.Devam edecek…
