Kimse anlamaz belki beni,

Ama ben anlatayım sessizce seni.

Okul deyip geçmez bu yürek,

Orada büyürüm, her gün biraz gerek.

Sıram soğuk değil bana, tanıdık.

Üzerinde düşler birikir, kalemle yazıldık.

Her sabah aynı yol ama içim bir başka,

Çünkü her gün başka bir dünya açar bana.

Öğretmenim bir şey anlatırken susarım,

O an sanki zamanla yarışırım.

Kalemim bazen kayar, bazen durur,

Ama her çizgide bir hayal kurulur.

Teneffüs de güzeldir, oyun da,

Ama derste başka bir dünya vardır bana.

Bir soru sorulduğunda içim heyecanla dolar,

Cevabım doğruysa, dünyam aydınlanır bir an.

Benimki okul sevdası.

Ne not için başlar, ne ödüller biter.

Bu sevda sessizdir belki

Ama içimde hep “İyi ki!” der.