Bir tohum düştü, Toprağa gizlendi. Sessiz kaldı, Ama bekledi. Günler geçti, Yağmur dokundu. Bir filiz çıktı, Güneşe uzandı. Küçük bir hayat, Büyüyor sakince. Minik bir mucize, Gözle görülmezce. Rüzgar fısıldar, Yaprak dans eder. Küçük evrenin, Sesi duyulur derin. zeynep.kumicen
Bir kelebek var, Kanatları renkli. Uçar hafifçe, Gökyüzünde sessiz. Her uçuşunda, Bir hayal başlar. Küçük kıvılcım, Yıldız olur anlar. Düşler büyür, Küçük ama güçlü. Kanat açar, Göğe doğru yolculuk. Sakın vazgeçme, Düşlerin peşinden. Her büyük adım, Büyük bir serüven. zeynep.kumicen
Ben bir okul aşığıyım, Neden okulu seviyorsun derler, Benim geleceğim, derim, Çünkü ben okul aşığıyım. Doktor mu olmak istersin, Yoksa öğretmen mi? Bense, bir meslek sahibi, Çünkü ben okul aşığıyım. Matematik, Türkçe, Ve daha birçok ders, Ben bu derslere çalışırım, Çünkü ben okul aşığıyım. Bana sorarlar, Derse neden çok bağlısın, Ben de cevap veririm, Çünkü
-> Okumaya Devam Et BEN BİR OKUL AŞIĞI
Arkadaşınla,dostunla, Ailenle,akrabanla, Küsme dünyaya, Küsmek kötü bir şey oysa. Sevgini yansıt, İyiliğini yansıt, Mutluluğunu yansıt, Dostluğunu bozma. İyi ol, Kötülük yapma, Başkasının, kalbini kırma, Kucak açan ol, kötü olma. Hanife Zeynep Kümicen 5/G zeynep.kumicen
Kimse anlamaz belki beni, Ama ben anlatayım sessizce seni. Okul deyip geçmez bu yürek, Orada büyürüm, her gün biraz gerek. Sıram soğuk değil bana, tanıdık. Üzerinde düşler birikir, kalemle yazıldık. Her sabah aynı yol ama içim bir başka, Çünkü her gün başka bir dünya açar bana. Öğretmenim bir şey anlatırken susarım, O an sanki zamanla
-> Okumaya Devam Et BENİMKİ OKUL SEVDASI
Bir sonbahar sabahında erkenden uyandım. Önce elimi ve yüzümü yıkadım sonra da kahvaltı yapmak için mutfağa gittim. Annem mutfakta kahvaltı hazırlıyordu. Kahvaltı hazır olunca kahvaltı yaptım ve evden ayrıldım. En yakın arkadaşım Beren’in kapısına gittim ve kapıyı çaldım. Kapıyı annesi Merve teyze açtı. “Hoş geldin, Helin’ciğim, buyur.” “Hoş buldum Merve teyze, Beren evde mi?” “Hemen
-> Okumaya Devam Et BEN ve ARKADAŞIM BEREN
İnsanı cesaretlendiren, Ayakta tutan, Hayallerine kavuşturan, Tek duygudur “umut”. Umuttan vazgeçilmez, Hep mutlu olduran, Hep dik durduran, Hepsi umut. zeynep.kumicen
Ayça, o sabah yağmurlu bir İstanbul sabahında uyandı. Uyanır uyanmaz cama bakarak yağmur yağdığını gördü ve Ayça, yağmurda oynamayı çok severdi. Hemen kahvaltısını yaptı ve hazırlandı. Tam kapıdan çıkacaktı ki beresini takmadığını fark etti. Aceleyle sarı şapkasını takarak evden çıktı ve arkadaşı Betül’ün evine gitti. Ayça kapıyı çaldı ve kapıyı Betül’ün annesi Mehtap teyze açtı.
-> Okumaya Devam Et AYÇA ve YAĞMURLU BİR GÜN