NOT:BUNLARIN HEPSİ HAYAL GÜCÜ İLE YAZILMIŞTIR

Her zamanki gibi sabah uyandım, yüzümü ve ellerimi yıkamaya gittim. İşim bittiğinde merdivenlerden aşağıya doğru indim, tam mutfağa girecektim ki bir ses duydum “Beni duyabiliyor musun?” arkama dönüp baktım orada birisi var mı diye, ama orada kimse yoktu. Yoluma devam ettim ve mutfağa gidip kahvaltımı yaparken annem ve babam yarın kuzenlerimin yanına gideceğimizi söyledi.(kuzenlerim Konya’da yaşıyor)Bende ses çıkarmadım ama çok mutluydum. Valizimi hazırladım ve odamın kapısının yanına koydum. Yarını heyecanla bekliyordum ama daha günün başındaydık beklemek çok zor olacaktı. Bende bilgisayarımı aldım ve Çocuk Yazarlar Kütüphanesi’ne girip arkadaşlarımın yazdıklarını okumaya başladım.

BİR SÜRE SONRA…

Annem beni akşam yemeğine çağırıyordu, yatakta üstümün örtülü olduğunu gördüm, hikayeleri okurken uyuya kalmışım. Mutfağa gidip masanın başına oturdum, babam bu gece yola çıkacağımızı söyledi. Bunu duyunca daha da çok heyecanlandım. Yemeğimi bitirip tabağımı kaldırdım ve odama gittim. Valizimi açıp unuttuğum bir şey var mı diye kontrol ettim ve hiçbir şeyi unutmamıştım. Uyumak için yatağıma girdim. Rüyamda birden bir kız sesi duydum “YARDIM ET! BURDA KALDIM!” aniden uyandım, elimi yüzümü yıkamaya gittim. Kızın sesi kafamın içinden çıkmıyordu. Neyse ki yolculuğa çıkacağımız saat gelmişti, bu biraz kafamı dağıtırdı. Babam garajdan arabayı çıkardı, valizleri bagaja koyduk ve yola çıktık.

BİR KAÇ SAAT SONRA

Yolda uyumaya devam edeceğimi zannediyordum ama yanılmışım gözüme bir gram uyku gelmemişti. Kendimi kötü hissetmiştim, babama “benzincide durabilir miyiz?” diye sordum. En yakın benzincide durduk, arabadan inip tuvalete gittim, suyu açıp yüzüme su tutacaktım ki arkada birisini gördüm bana bakıyordu!

DEVAM EDECEK…

Ayşe Melek Ertuğrul