KARANLIK KORKULAR BÖLÜM:8

Aşağıya korkarak indik.Ama indiğimizde her şey çok farklıydı.Mesela herkes aynı hiç çıldırmamış gibiydi bu çok tuhaftı.Aldırış etmemek mümkün bile değildi.Hemen bir şeyler alıp evden uzaklaştık.Yazlığın oradaki ıssız bir yerlere gittik.Orman gibi.Ormana girdik.Bir kaç bir şey vardı yanımızda.Belki eve gitmeyiz diye düşündük.Ama hala tam karar vermemiştik.Her neyse sonunda çok güzel bir yere gelmiştik.Masmavi bir gölü olan,yemyeşil çimenleri olan,renk renk çiçekleri olan ve kuşların seslerini kaplayan bir yere gelmiştik.Hemen çadırları kurduk.Çünkü bu akşam burada kalacaktık.

 

Ben biraz su almak için göle doğru gittim.Ve gölde bir an kendi yansımamı gördüm.Bu hoşuma gitmişti.Sonra bir an kafamdan kan aktığını gördüm yansımamdan.Şaşırmıştım.Elimi kanın olduğu yere doğru götürdüm.Ama elimi sürdüğümde kan falan yoktu.Sonra yansımamdan burnumun kanadığını ve gözlerimin gittikçe siyahlaştığını fark ettim.Gözlerim maviydi bunun olması mümkün değildi.Biraz daha dayanamadan Alvinayı çağırdım.O da geldi ve kendi yansımasına bakmaya başladı.O na kendi yansımamı gösterince  çok şaşırdı.Ve hemen beni oradan uzaklaştırdı.

 

İkimizde hayal gördük diye geçiştiriyorduk.Ama gerçekti.Ve bunu ikimizde biliyordu.Neyse akşama doğru ilk kez uzun zaman sonra konuşup eğlenmeyi başardık.Ve o akşam gayet iyide mutluyduk.Artık bir süre sonra bizde yorulduk ve uyumamız gerektiğini falan düşündük.Akşam çadırımızın yakınlarında gölge görene kadar.

 

Bu gönderiye oy ver!
[Toplam: 0 Ortalama: 0]

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir