Sizlere yaklaşık 3 yıl önce yılbaşı gecesi yaşadığım olayı anlatmak istiyorum…

2017 yılı yılbaşı akşamıydı. O gece ailem şehir dışında olduğu için yılbaşına yalnız girecektim. Bu tek başıma geçirdiğim ilk yılbaşı olacaktı. Aslında yalnız başıma sıkılabileceğimi düşünerek bir kaç arkadaşımı eve çağırdım ancak hepsinin o gece için güzel planları vardı ve yanıma gelemeyeceklerdi. Bu yüzden yılbaşına tek girecektim. Akşam saat dokuz on civarıydı. Televizyonda yılbaşına özel ve oldukça hoşuma giden bir sinema filmi vardı. Filmi izlemeye karar verdim. Film başladıktan 15-20 dakika sonra üst kattan gelen garip bir tıkırtı sesiyle irkildim. Açıkçası bu pek umurumda olmamıştı. Televizyonun sesini normal seviyenin biraz daha üstüne getirdim ve filmi izlemeye devam ettim. Aradan yarım saat geçmişti. Acıktığımı hissederek filmi durdurdum ve yiyecek bir şeyler hazırlamak için mutfağa gittim. Ancak bir gariplik vardı. Evden devamlı tıkırtı halinde ve gittikçe yükselmeye başlayan beni oldukça ürküten sesler geliyordu. Sesler arttıkça artık korkmaya başlamıştım. Hemen salona geçtim ve telefonumdan bize çok yakın oturan bir arkadaşımı arayıp başıma gelenleri anlatıp hemen bize gelmesini söyledim. Az bir süre sonra kapı çaldı. Gelen bize çağırdığım arkadaşımdı. Birlikte yiyecek bir şeyler hazırlayıp filmin kalan kısmını izlemeye devam ettik. O kadar dalmıştım ki aradan bir saat geçmişti. Arkadaşımın eve gitmesi gerekti. Eğer korkuyorsam onlara gidip bu gece onlarda kalabileceğimi söyledi. Fakat yalnızca evden gelen bir kaç ses yüzünden diğer insanların yılbaşı gecelerini mahvetmek istemiyordum. Bu yüzden gerek olmadığını ve korkmadığımı söyleyerek arkadaşımı geçirdim. Saat henüz on iki olmamıştı. Ama bir an önce yatıp uyumak istiyordum. Hemen yattım. Aklıma başka şeyler getirerek uyumaya çalıştım ve sonunda uyuya kaldım. Gece saat 2-3 civarında uyandım. Susamıştım. Mutfağa gittim. Su içtikten sonra tekrar yatağa döndüm. Telefonumdan saatin kaç olduğuna bakmak için telefonumu aramaya başladım ama sanırım onu salonda unutmuştum. Hemen salona gidip ışığı açtım ancak gördüğüm manzara karşısında dehşetle bakakaldım. Salonun tam ortasında duran masa ters dönmüş, süs olması için konsola koyduğumuz çiçekler vahşice koparılmış ve her yer toprak olmuş, tüm yastıklar yere atılmış ve vitrinde duran bardakların neredeyse hepsi kırılmış,cam kırıkları etrafa saçılmıştı. Kilitlenmiştim. Ufak çaplı bir şok yaşadım. Hemen kendime gelerek telefonumu ve anahtarı alarak evden çıktım ve direk olarak karşı komşumuza gittim. Başıma gelen her şeyi bir bir anlattım. Hemen ailemi aradık. Ertesi gün öğlene doğru yanlarında polisle oturduğumuz şehre geldiler. Beni komşudan aldılar ve birlikte eve gittik. Yolda başıma gelenleri polislere de anlattım. Polisler evi arayıp parmak izi tarzı bir şeyler bulmaya çalıştılar ancak hiç bir şey bulamadılar. Yinede eve hırsız girmiş olabilir kanısına vardılar. Ve bize bir kaç gün sonra geri döneceklerini söylediler ancak tabi ki günler geçmesine rağmen hiç bir haber gelmedi. 

Bu olay bugün bile tüylerimi diken diken ediyor. O günden sonra ne polislere nede aileme, ne bu olayla ilgili bir şey söyledim ne de olayı yaşadığım gece salonun kapısına yapıştırılmış olan üstünde “Bu sadece başlangıçtı” yazan nottan bahsedebildim…

Esma Nisa KÖKTÜRK

Esma Köktürk