Biricik anneme,

Anne babalar için evlatlarının ne denli kıymetli olduğunu ben de evlat sahibi olduğumda anlayacağım,ama bilmeni isterim ki senin kıymetini ifade etmeye kelimeler yetmez. Bana yazdığın mektupta çocukken yaşadığın zorluklar hissettiklerini ve senin için çok değerli olan tahta bisikleti anlatmışsın yüreğindekileri benimle paylaştığın mektubunu okurken hem üzüldüm hem de sevindim .Üzüldüm çünkü inan seni de benim kadar şanslı olmanı canı gönülden isterdim.

Anneciğim, bazen senin özel güçlerin olup olmadığını düşünüyorum nasıl oldu da bu durumda ayaklarının üzerinde durdum yıkılmadın. Ha bir de sadece bu konuda üzülmedim ,sevgili dedemin sana yaptığı o garip bisiklet var ya onu göremediğim için de üzgünüm aslında aklımda bazı sorular var. Bir bisiklet nasıl olurdu da sevgi saçardı ki ? Hiç anlayamadım ben tahta bisiklet olur mu? Dedem onun içine sevgisini nasıl koydu? Neyse,bu durumda içimi sadece karalar bağlamadı elbet. Sevindiğim yönlerde oldu 11 yaşına kadar harika bir aile ortamında büyümüşsün öyle olmasa bile o kadar iyi bir anne ve baban varmış ki sana aksi durumları hiçbir zaman yansıtmamışlar ta ki işlerin kötü gitmesi ne kadar… Olsun anneciğim sen de gerçekten senin annen gibi harikasın. Anneciğim benim tahta bisikletim olmasa da seni çok ama çok seviyorum canım anneciğim sakın beni bırakma. Tahta bisikletim olmazsa da olur ama annem ben senin gibi güçlü olamam sen olmazsan olmaz canım annem….

Esengul Tenk