Merhaba ben Melis, on iki yaşındayım. Annem çok ünlü bir manken. Modaya uyar, görünüşüne çok önem verir, haftada bir alış verişe çıkar. Ama ben annemin tam tersiyim; modaya göre giyinmeyi hiç sevmem , koyu renkler giyinirim, yılda bir alışverişe giderim çünkü görünüşüm benim için önemli değil. Sadece görünüş olarak değil mesela; benim odam çok sadedir sadece yeterli ve lazım olan şey en koyu ve göz almayacak şekildedir, ama annemin odası çok göz alıcı ve gereksiz şeyler vardır, Mesela; yatağının nevresimi o kadar renkli ki gece uyuyamasın hele üstündeki o süs için olan rengarenk yastıklardan odaya bakınca kör olursunuz (tabi bu benim düşüncem), takılarına bir şey diyemem nede olsa manken ama çok göz alıcı, bide annemin odasında koskocaman bir avize var çok ağır neyse bu kadar örnek yeter. Evde iki tane köpek var biri benim biri annemin. Annemin süs köpeğine bakıyor. köpeğin bile saçını topluyor ,bakım yapıyor, özel yerlerde gezdiriyor… Benim köpeğimin cinsi ise Buldog. Anneme çok hayranlar ve çok seviyorlar ama ben anneme benzemediğim için çok kötü yorum yapıyorlar ama annem aldırış etme ve sen sen ol diyor ve bir sürü şeyimiz uymasa da biz birbirimizi çok seviyoruz.
Göz alıcı şeyleri bende hiç sevmem. Mesela ben aydınlık olan hiç bir şeyi sevmem. Odama sabahları güneş vurur ve güneşlik fayda etmez. Elimde olan herşeyle camı kapatmaya çalışırım. Annem odan zindana dönmüş yine diye kızar ama gözümü alan şeylerden nefret ederim. Gözlerimi ağrıtırlar çünkü.